Voor mij, Zill, is mezelf uitdrukken in steen als spreken in vormen. De weerbarstigheid van mijn werkmateriaal, hardsteen, vraagt om een bijna vreemde, langzame denkwijze. Een intense voorbereiding van stappen, die zichzelf logisch opvolgen. Al denk ik nog zo goed te weten wat ik zou willen uitbeelden, ik verzet me tegen de snelheid van het denken, tegen het overhaaste. Immers, het continue proces in steen van dynamiek en emotie biedt weinig mogelijkheden tot correctie.